Pracownia Kultury Literackiej XX w.

Pracownia Kultury Literackiej XX wieku powstała w 2016 roku. Dwudziestowieczną kulturę literacką traktuje się w niej jako zespół ówczesnych, lecz wciąż oddziałujących między innymi wskutek ciągłości biografii twórców, przeświadczeń co do znaczenia literatury, jej wyznaczników i podziałów, charakterystyczny dla danej grupy społecznej lub kręgu kulturowego.

Ogólniejsze i szczegółowe podejmowane przez członków pracowni własne tematy badawcze są to:

1. Kryteria oceny literatury.
2. Retoryczna konstrukcja metatekstów w książkach poetyckich.
3. Geografia literacka w pisarstwie dwudziestowiecznych emigrantów.
4. Przebieg polemik z tendencjami postmodernistycznymi lub poststrukturalistycznymi.
5. Zagadnienia duchowości w literaturze XX w.
6. Neoromantyzm, ekfrazy, klasyczne gatunki i toposy w poezji lat dziewięćdziesiątych XX wieku.
7. Recepcja prozy twórców z okresu Drugiej Rzeczpospolitej i literatury niemieckiej w Polsce.
8. Zagadnienie (neo)romantyzmu w twórczości emigranta, Zygmunta Nowakowskiego.
9. Wyobraźnia poetycka w prozie Andrzeja Kijowskiego.
10. Filozofia literatury na tle dwudziestowiecznych redefinicji pojęcia korespondencji sztuk i literackich reprezentacji kategorii przestrzennych.

Pracownia systematycznie współdziała ze środowiskami twórczymi, które są skupione wokół Centrum Badań Artystycznych, Klubu Muzyki i Literatury i Literackiej Nagrody Czterech Kolumn, a w minionych latach uczestniczyła w cyklu spotkań Colloquia Kwintyliańskie na temat korespondencji sztuk ze szczególnym uwzględnieniem sztuki retoryki. Nawiązano współpracę z Pracownią Historii Dramatu 1864-1939 (Uniwersytet Warszawski).

Pracownia Kultury Literackiej XX w. zorganizowała gościnne wykłady o eseistyce emigracyjnej, dialogu z tradycją, kryteriach oceny utworu literackiego, antropologii i socjologii literatury.