Absolwentka filologii polskiej UWr ze specjalnością krytycznoliteracką oraz edytorską. Swoją pracę magisterską poświęciła ekopoetyckiej lekturze poezji Urszuli Zajączkowskiej. Doktorantka w Zakładzie Literatury Polskiej XX i XXI wieku. Zainteresowania badawcze skupia na zagadnieniach dotyczących humanistyki ekologicznej i posthumanizmu; interesuje się zwłaszcza ekokrytyką, ekopoetyką oraz ekofeminizmem. Zajmuje się także typografią. Dysertację doktorską o językach współczesnej ekopoezji pisze pod kierunkiem prof. dr hab. Joanny Orskiej oraz dra hab. Wojciecha Małeckiego. Miłośniczka spacerów w psim towarzystwie.

PUBLIKACJE

ARTYKUŁY W CZASOPISMACH

  1. K. Koza, Teorie mimetyczne a postmortonowskie – próba klasyfikacji, „Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo” t. 14 (2024).
  2. K. Koza, Sympoietyczna lektura poezji Julii Fiedorczuk, „Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Poetica” t. 11 (2023).
  3. K. Koza, Wyjść poza wyobrażony koncept natury. Rzecz o Piachu Urszuli Zajączkowskiej, „Zagadnienia Rodzajów Literackich” t. 64, nr 1, s. 101–116 (2021).
  4. K. Koza, Rola drzew w poezji Urszuli Zajączkowskiej odczytywana przez pryzmat ekopoetyki, „Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia Poetica” t. 8, s. 286–299 (2020).

 

ROZDZIAŁY W MONOGRAFIACH

  1. K. Koza, Rośliny w języku czy język roślin? O translacji nie-ludzkiego na ludzkie na przykładzie „Patyków, badyli” Urszuli Zajączkowskiej, [w:] Obszary polonistyki 6. Człowiek i natura w języku, literaturze, kulturze i sztuce współczesnej, red. nauk. M. Krauz, R. Magryś, Rzeszów 2022.
  2. K. Koza, „Homo sapiens innocens” wprost ze świata zwierząt. Człowiek w relacji z fauną w wierszach Wisławy Szymborskiej, [w:] Zazwierzęcenie. O zwierzętach w literaturze i kulturze, red. nauk. M. Pranke, Toruń 2018.

 

RECENZJE NAUKOWE

  1. K. Koza, Spojrzenie „bez podmiotu” (rec.: A. Ubertowska, Historie biotyczne. Pomiędzy estetyką a geotraumą, Warszawa 2020), „Zoophilologica. Polish Journal of Animal Studies” 2023, nr 1.

 

TEKSTY KRYTYCZNOLITERACKIE

  1. K. Koza, Tereny skażone w perspektywie ekoposthumanistycznej (rec.: A. Ross, Skażone technonatury. Środowiskowe opowieści o katastrofach nuklearnych, Gdańsk 2024), „ArtPapier” 2024, nr 24.
  2. K. Koza, Karbostoria – jedna z możliwych biografii węgla (rec.: R. Crane, Węgiel. Natura i kultura, przeł. M. Tomczok, P. Tomczok, Katowice 2023), „ArtPapier” 2024, nr 15/16.
  3. K. Koza, Wsłuchując się w ziemię (rec.: I. Vieira jun., Krzywym pługiem, przeł. E. Chmiel, Sieradz 2023), „Mały Format” 2024, nr 1/2.
  4. K. Koza, Po co Pidzik las? (rec.: P. Pidzik, (wejście w las), Kraków 2019), „ArtPapier” 2019, nr 17.